Co się stanie, gdy połączysz charyzmę Henry’ego Winklera z dziką energią Michaela Keatona, która psuje całą scenę? Powstanie czyste złoto komediowe!
Nocna zmiana (1982) stała się nie tylko debiutem reżyserskim Rona Howarda, ale także położyła podwaliny pod kultowy klasyk. Elektryzująca chemia Winklera i Keatona rozświetla płótno, Shelley Long wnosi swój nieodparty urok, a po bliższym przyjrzeniu się można dostrzec młodego Kevina Costnera w chaosie…
Ale prawdziwa niespodzianka? Niezapomniana chwila „zaklęcia w kuchni“ Shelly Long. Czy jesteś gotowy zgłębić sekrety kryjące się za tym kultowym filmem? Zróbmy to!
Od kostnicy do chaosu
Film Night Shift z 1982 roku to dziwaczny klasyk komedii, który zapoznał widzów z niezapomnianym urokiem Michaela Keatona i pokazał rozwijający się talent reżyserski Rona Howarda.
Akcja filmu rozgrywa się w nowojorskiej kostnicy i opowiada o nieprawdopodobnej współpracy Chucka Lamleya (Henry Winkler), pracownika nocnej zmiany o miękkim sercu, i Billa Blazejowskiego (Michael Keaton), jego ekscentrycznego i niezwykle ambitnego nowego kolegi.
Kiedy oboje natrafiają na niekonwencjonalną okazję biznesową –przekształcenie kostnicy w bazę dla usług eskortowych wyższej klasy–, wpadają w zabawne i nieoczekiwane sytuacje.
Film ten charakteryzuje się nie tylko zabawnym humorem, ale także niesamowitą chemią między trzema głównymi bohaterami. Każda z ich postaci jest niesamowicie sympatyczna, co sprawia, że oglądanie jej jest jeszcze przyjemniejsze.
Oddzwonienie po oddzwonieniu
Nie sposób mówić o filmie „Nocna zmiana“ i nie wspomnieć o Michaelu Keatonie.
Niewiele osób pamięta dzikiego i szalonego młodego Michaela Keatona, ale „Night shift“ to idealny obraz jego lat 80. – bez głowy, zabawny i niewątpliwie pełen uroku. Komedia stała się przełomową rolą dla Keatona i pierwszą główną rolą w czasie, gdy był praktycznie nieznany i występował jedynie w komediach kategorii B oraz serialu komediowym CBS zatytułowanym „Report to Murphy“.
„Nie wiem, ile razy musiałem wracać na przesłuchania,“ wspomina. „To było po prostu jedno powtarzające się połączenie za drugim.“
Ostatecznie Keatonowi udało się przekonać scenarzystów i producentów. Dzięki szybkiemu sposobowi mówienia, szerokiej irlandzkiej twarzy, przerzedzonym kasztanowym włosom i ostrym zielonym oczom Keaton był genialny w roli Billa „Blaze’a“ Blazowskiego. Jego czas i energia osiągnęły szczyt, ale pomógł mu jeszcze jeden szczegół:
„Pojawiłem się akurat wtedy, gdy możliwe stało się przejście od aktorów telewizyjnych do aktorów filmowych“, Keaton wspominał swoją drogę do sławy.
Aby naprawdę wcielić się w rolę swojego bohatera, Michael Keaton podkręcił głośność i zagrał Bruce’a Springsteena, zwłaszcza utwór „10th Avenue Freeze-Out“ z albumu Born to Run.
Wspomina, że w dniu premiery „celowo poszedłem do kina sam. Chciałem siedzieć w samym środku kina w ciągu dnia i było to niesamowite. Szczerze mówiąc, nie wiem, jak inaczej to powiedzieć.“
Człowiek, który pomógł Keatonowi ukraść film
Ron Howard naprawdę wygrał jackpot, wybierając Keatona do Night Shift.
Scena po scenie Keaton grał bardziej doświadczonego Henry’ego Winklera, który był już gwiazdą telewizyjną znaną z roli Fonziego. Krytycy entuzjastycznie ocenili grę aktorską Keatona, a przed nim otworzyły się drzwi do Hollywood. Jednak sukces Keatona –i cała jego kariera filmowa– mogłyby się nigdy nie rozpocząć, gdyby nie delikatne, ale nieocenione wsparcie Henry’ego Winklera.
„Henry’emu zaproponowano dowolną rolę i wybrał cichszą“ — powiedział Ron Howard w wywiadzie dla Boston Globe.
„Następnie pomógł Michaelowi ukraść obraz. Dał Michaelowi wiele opcji. W niektórych odcinkach mówił Michaelowi: „Wiem, że (rozśmieszysz się), jeśli pójdziesz o krok dalej w tej rutynie.“
Henry Winkler wybrał rolę nieśmiałego dyrektora kostnicy w Night Shift jako celowy kontrast ze swoją kultową, twardą postacią Fonziego. Jak napisał na Twitterze: „Postanowiłem zagrać Richiego Canninga przynajmniej raz.“
Henry Winkler nie lubił Keatona
Co zaskakujące, Henry Winkler i Michael Keaton nigdy nie połączyli sił przy kolejnym filmie po Night Shift, biorąc pod uwagę niezaprzeczalną chemię między nimi. Ich dynamika na ekranie była zabawna, zapadająca w pamięć i idealnie wyważona.
Przyczyną braku przyszłej współpracy może być sposób, w jaki rozwijała się ich relacja podczas kręcenia Night Shift. Kiedy Henry po raz pierwszy przeczytał Michaelowi, nie był pewien, czy będzie z nim współpracował. Jak później wspominał, słowami Howarda: „Chłopak jest utalentowany, ale nie wiem, czy będę z nim dobrze współpracować.“
Ron Howard zapewnił go, że to nieprzyjemne uczucie było dobrą rzeczą, ponieważ odzwierciedlało dynamikę relacji między bohaterami – Chuck z pewnością nie czuł się komfortowo w towarzystwie Billa. Z biegiem czasu ich początkowe zażenowanie minęło, ale to wczesne napięcie nadało ich związkowi autentyczną, nierówną strukturę na płótnie.