Gwiazdy, które prawie dostały kultową rolę
Mówi się, że zarówno Kurt Russell, jak i Mickey Rourke brali udział w przesłuchaniach do roli Billa Blazkowskiego. A według Rona Howarda Michael Keaton nie był pierwszym wyborem. Próbowali także zaprosić do tej roli Johna Belushiego, Dana Aykroida i Billa Murraya, kontaktując się nawet z Johnem Candym. Jednak żaden z nich nie był zainteresowany, albo dlatego, że rola wydawała im się zbyt mała, albo dlatego, że postanowili ją odrzucić.
„Lowell Ganz, jeden ze scenarzystów, zobaczył pracę Michaela i powiedział mi: ‚Keaton będzie gwiazdą dla kogoś innego, ale może być gwiazdą dla nas‘,“ zwierzył się Ronowi Howardowi.
Scena improwizowana
Przez cały film „Night Shift“ masz wrażenie, że Michael Keaton wymyśla rzeczy w locie – ma naturalny talent komiczny, który pozwala mu tworzyć zabawne, spontaniczne momenty. Jednym z najlepszych spontanicznych momentów jest ten, gdy niewidomy mężczyzna prosi Winklera i Keatona o zmianę, a Keaton odpowiada? Wystawia mu czek. Klasyczny Keaton!
Czy zauważyłeś Rona Howarda w filmie?
Ron Howard bez wątpienia poradził sobie ze swoim debiutem reżyserskim, który zarobił 21 095 638 dolarów. Jednak były aktor dziecięcy nie mógł sobie wybaczyć własnej roli epizodycznej. Jeśli przyjrzysz się uważnie, możesz zauważyć Rona i jego żonę Cheryl wymieniających pocałunki przed domem Chaki (Henry Winkler).
Jeśli chodzi o scenę w metrze, to sam Ron Howard gra irytującego saksofonistę. I oczywiście nie byłby to film Rona Howarda bez epizodycznej roli jego brata Clinta Howarda, który gra w filmie dziwaczną postać Jeffreya.
Pojawia się Kevin Costner
W Night Shift wiele znanych twarzy pojawia się w stosunkowo wczesnych rolach!
Kevin Costner pojawia się w filmie jako członek stowarzyszenia studenckiego na imprezie w kostnicy. To nie jest rola gadająca, ale można ją zauważyć w koszuli w kratkę, studenckim swetrze zawiązanym w talii i z kubkiem w dłoni – po prostu kręcącym się, podczas gdy Michael Keaton wykonuje swoją pracę, równoważąc butelkę na głowie.
A oto Shannen Doherty, która po raz pierwszy pojawiła się w filmie fabularnym w roli „Blue Bells“ (coś w rodzaju harcerki) w scenie w windzie, w której wypowiada tylko jedno zdanie. Może się nie domyślasz, ale to właśnie te małe chwile przyszłych gwiazd dodają zabawy temu dziwnemu klasykowi.
Miejsce narodzin pieśni kultowej
Czy wiesz, że film Night Shift był pierwszym miejscem, w którym mogliśmy usłyszeć klasyczną melodię „That’s What Friends Are For“? Nagrany przez Roda Stewarta na ścieżkę dźwiękową do filmu z 1982 roku, stał się światowym hitem, gdy w 1986 roku dołączyli do niej Dionne Warwick, Elton John, Gladys Knight i Stevie Wonder. Ich wersja nie tylko osiągnęła pierwsze miejsce na liście Billboardu, ale także zebrała ponad 3 miliony dolarów na badania nad AIDS.
Tymczasem film rozpoczyna się pamiętnym utworem Night Shift zespołu Quarterflash i zawiera klasyczne utwory, takie jak „You Really Got Me“ Van Halen i wersję koncertową „Jumpin’ Jack Flash“ zespołu Rolling Stones.
Shelley Long nie chciała grać prostytutki
Dla tych, którzy nie pamiętają ani nie oglądają filmu Night Shift, Shelley Long gra Belindę, miłą, ale twardą prostytutkę mieszkającą obok Chaka (Henry Winkler). Kiedy jej alfons zostaje zamordowany, Belinda łączy siły z Chuckiem i Billem (Michael Keaton), którzy postanawiają jej pomóc i prowadzić jej biznes w absolutnie szalony sposób.
Ron Howard polubił Shelley Long po jej występie w filmie Jaskiniowiec (1981). Kiedy jednak potrzebował jej do filmu „Night Shift“ (1982), była zajęta kręceniem kolejnego filmu w Kalifornii. Mimo to Howard przekonał ją, żeby wzięła dwa dni wolnego i przyjechała do Hollywood.
W tym czasie ta urocza aktorka brała udział w przesłuchaniach do roli Belindy, głównej bohaterki, i została poproszona o powrót następnego dnia, aby spotkać się z Henrym Winklerem. Chociaż początkowo miała wątpliwości co do roli prostytutki, Long znalazła czas na eksplorację i ostatecznie przyjęła tę rolę.
„Przyszła do nas przebrana za prostytutkę, przeczytała scenariusz z Henrym i od razu była niesamowita. Ich sceny były już gotowe, nawet na taśmie wideo“ – mówi Ron.
„Najszczęśliwsza, najbardziej cnotliwa prostytutka…“
Na początku lat 80. komedie o prostytucji cieszyły się nieoczekiwaną popularnością. Mniej więcej w tym samym czasie, gdy ukazał się „Night Shift“, na ekranach kin trafił film „Best Little Mess in Texas“ – oparty na musicalu na Broadwayu – z Bertem Reynoldsem i Dolly Parton w rolach głównych. Następnego lata Tom Cruise został gwiazdą Risky Enterprise, gdzie zamienił dom swoich rodziców w burdel.
Shelley Long, grająca Belindę, prostytutkę, która zdobywa serce Chucka, została uznana przez krytyków za „najszczęśliwszą i najbardziej cnotliwą prostytutkę, jaką kiedykolwiek widziałeś na ekranie“, a niektórzy nawet żartowali, że może dowodzić oddziałem harcerek.