Wracając z podróży służbowej, od razu zauważyłem, że żołądek mojej córki znacznie się powiększył. Kiedy pojechaliśmy do szpitala, lekarze byli zszokowani tym, co zobaczyli.

—Oczywiście, że pamiętam. A ciasto jest prawie gotowe. Ale to nie wszystko. Mamy niespodziankę.

Wkrótce w drzwiach pojawiła się Tatiana Wasiliewna, a za nią weszła młoda kobieta z miłymi oczami i torbami w rękach.

—To jest Olga, — powiedział Andrey. — Jest pediatrą, obecnie pracuje w ośrodku rehabilitacyjnym. Poznaliśmy się, gdy Julia wracała do zdrowia. I… zgodziła się zostać częścią naszej rodziny.

Julia zamarła, po czym powoli podeszła do kobiety i cicho zapytała:

—Czy zostaniesz naszą matką?

Olga przykucnęła przed nią i delikatnie wzięła ją za ręce.

— Postaram się naprawdę bardzo, jeśli mi pozwolisz.

Julia przytuliła ją bez wahania. Denis, uśmiechając się zawstydzony, również podszedł bliżej. Andriej spojrzał na nich i poczuł, jak po raz pierwszy od dłuższego czasu jego dusza stała się naprawdę spokojna. Zrozumiał: to nie finał, ale początek nowego rozdziału.

Później, gdy wszyscy siedzieli przy stole, śmiali się, przypominali sobie, czego doświadczyli i planowali, Andriej rozejrzał się dookoła — na Julię, Denisa, Olgę, Zinaidę Igorewnę, ukradkiem ocierając szczęśliwe łzy.

I wtedy w końcu zdał sobie sprawę: nie ma klątwy. Była tylko seria strasznych procesów. A prawdziwym cudem — są ludzie, którzy pozostali w pobliżu. Ci, którzy się nie złamali. Ci, którzy nauczyli się wierzyć, ufać i kochać na nowo, pomimo bólu.

Przy dźwięku kubków, zapachu wypieków i śmiechu dzieci po raz pierwszy od wielu lat Andriej poczuł nie tylko ulgę, ale prawdziwą pewność siebie:

teraz naprawdę będzie dobrze.