Nie było prawie nic do przekazania.
Z wyjątkiem zranionej dumy Igora.
Przez długi czas próbował wywierać na niego presję za pośrednictwem wspólnych znajomych.
Opowiedział, jak «oblicza» i «handlowa» była Żenia.
Ale z jakiegoś powodu ludzie szybko zadali jedno proste pytanie:
—Czyje mieszkanie?
I zazwyczaj był to koniec rozmowy.
Najbardziej nieoczekiwana rzecz wydarzyła się później.
Kiedy Igor nagle zdał sobie sprawę, jak wygodne było dla niego życie przez te wszystkie lata.
Czyste mieszkanie.
Stabilność.
Człowiek, który naprawdę dbał o porządek w życiu.
Ponieważ życie z matką okazało się wcale nie tak wygodne, jak sobie wyobrażał.
I po raz pierwszy od wielu lat Żenia zaczęła oddychać spokojnie.
Bez stałego napięcia wewnętrznego.
Bez poczucia, że obok niej jest osoba, która próbuje ją wykorzystać.
Znów o siebie zadbała.
Zacząłem spotykać się ze znajomymi.
Śmiech.
I nagle zdałem sobie sprawę: samotność wcale nie jest gorsza niż życie obok kogoś, kto dzień po dniu niszczy twoje poczucie bezpieczeństwa.
Pewnego jesiennego wieczoru siedziała na balkonie z filiżanką gorącej herbaty.
Miasto stopniowo zapalało swoje światła.
W mieszkaniu było cicho.
Przytulny.
Naprawdę spokojnie.
Telefon na krótko wibrował.
Wiadomość od Igora:
«Może jednak uda nam się porozmawiać?»
Żenia długo patrzyła na ekran.
A potem po prostu usunęła wiadomość.
Bo czasami dobrym zakończeniem — nie jest odzyskanie miłości.
I zamknij drzwi na czas tym, którzy uważali twoje życie za wygodne uzupełnienie ich życia.