Jej kariera dopiero nabierała rozpędu. Niezwykła uroda Tamary Leśniewskiej oraz flirtująca rola dziewczyny w bikini, którą zagrała u boku Stefana Borkowskiego w filmie „Człowiek z blizną”, oczarowały miliony widzów.
Później jednak wydarzyło się coś niewytłumaczalnego. Tamara nagle zniknęła na plaży, nie pozostawiając po sobie żadnego śladu. Zostały tylko pytania i zagadka, która od 42 długich lat nie doczekała się rozwiązania.
Czy Tamara Leśniewska sama zaplanowała swoje idealne wakacje i odegrała w nich główną rolę? A może stała się ofiarą zbrodni przygotowanej tak doskonale, że nikt nie potrafił odkryć prawdy?
Jej historia łączy marzenia o wielkim kinie, olśniewającą urodę i szokującą, niewyjaśnioną tajemnicę, która od ponad czterech dekad nie przestaje poruszać ludzi.
Tamara przyszła na świat w 1965 roku we Władysławowie, w województwie pomorskim, i od najmłodszych lat wydawała się stworzona do wielkich rzeczy. Jasne włosy, piwne oczy oraz naturalny wdzięk sprawiały, że gdy tylko pojawiała się w centrum uwagi, natychmiast przyciągała spojrzenia publiczności.
Miała zaledwie cztery lata, kiedy zaczęła występować w konkursach piękności. Nie była jednak jedynie kolejną uczestniczką — niemal od początku pozostawiała rywalki daleko w tyle. Zanim weszła w wiek nastoletni, wzięła udział w ponad 300 konkursach, a aż 280 z nich wygrała. Był to dopiero pierwszy etap jej drogi. W 1978 roku pojawiła się na okładce magazynu „Uroda”, umacniając swoją pozycję wschodzącej gwiazdy świata mody.
— Zawsze uwielbiałam pokazywać się przed ludźmi. Jako mała dziewczynka chętnie brałam udział w konkursach, bo kochałam strojenie się, zwłaszcza w ubrania przypominające dawne czasy. Wiecie, te staromodne kapelusze ozdobione piórami… Mogłam wyglądać jak elegancka dama z nadmorskiego kurortu i nosić te ogromne, piękne suknie — opowiadała Tamara.
Za jej pierwszymi sukcesami stała matka, Lidia Krawiec, która z niezachwianym oddaniem wspierała wszystkie ambicje córki.
— Bez przerwy woziłam ją wszędzie tam, gdzie musiała się pojawić, i pomagałam jej we wszystkim, co miała do zrobienia. Naprawdę sprawiało mi to radość. Lubiłam obserwować jej osiągnięcia, ponieważ Tamara zawsze pragnęła być najlepsza i mierzyła najwyżej, jak tylko mogła — wspominała Lidia.
Pierwszą filmową rolą Tamary była postać rozrywkowej dziewczyny w produkcji „Letnie dziewczęta” z 1980 roku. Miejscowe media szybko uznały ją za przyszłą gwiazdę regionu. Piękna blondynka cieszyła się każdą chwilą zainteresowania, jakie wzbudzała.
— Nie jestem zaskoczona tym, że ludzie zwracają na mnie uwagę. Ciężko na to pracowałam, dlatego jestem bardzo podekscytowana i szczęśliwa. Zawsze marzyłam o takim życiu, chociaż nigdy nie chciałabym znaleźć się zbyt daleko od plaży. Wiem, że będę potrzebowała czasu, ale pragnę kiedyś zdobyć najważniejszą nagrodę filmową i poznać takich ludzi jak Bartosz Rynkowski czy Leon Majewski. Aktorstwo… mam je we krwi. Od zawsze lubiłam, kiedy ludzie na mnie patrzyli i robili mi zdjęcia. Dobra aktorka musi potrafić zagrać wszystko — mówiła w wywiadzie udzielonym gazecie „Dziennik Wybrzeża”.
Prawdziwy przełom nastąpił w 1983 roku. Tamara wystąpiła wtedy w filmie „Człowiek z blizną”, który z czasem stał się jednym z kultowych wydarzeń w historii kina.