Nawet teraz, kiedy próbował ratować małżeństwo.
Paweł zamilkł.
Po chwili odezwał się ciszej:
— Mamie też jest teraz bardzo ciężko. Naprawdę to przeżywa.
Joanna dopiła kawę.
Wstała.
Przy wyjściu zatrzymała się jeszcze na moment.
— Nie jestem na ciebie zła, Paweł. Po prostu zupełnie inaczej rozumiemy, czym powinno być małżeństwo.
Rozwód zakończył się trzy miesiące później bez większych problemów. Mieszkanie zostało przy Joannie. Wspólnego majątku mieli niewiele, więc praktycznie nie było o co walczyć.
Paweł wyprowadził się do matki.
Po pewnym czasie Joanna dowiedziała się od wspólnych znajomych, że Barbara opowiada o niej jako o kobiecie skąpej, wyniosłej i wyrachowanej. Podobno twierdziła również, że jej syn miał szczęście, iż tak szybko uwolnił się od takiej żony.
Joanna tylko wzruszyła ramionami.
Trzydzieste urodziny Moniki ostatecznie się odbyły.
Tyle że w znacznie skromniejszej wersji.
Rodzina wynajęła stoliki w małej restauracji, zrezygnowała z prowadzącego i wybrała znacznie tańszy prezent.
Joanna dowiedziała się o tym przypadkiem.
Przez chwilę pomyślała, że rzeczywisty rozmach uroczystości bardzo dobrze pokazał, na czyich pieniądzach miała opierać się wcześniejsza wizja wielkiego jubileuszu.
Bez jej portfela „niezapomniane trzydzieste urodziny” błyskawicznie stały się zwyczajnym rodzinnym wieczorem.
Zimą wszystko należało już do przeszłości.
Joanna zrobiła to, co planowała od dawna — spłaciła kredyt przed terminem.
Ostatnia płatność przeszła w cichy listopadowy poranek. Za oknem padał pierwszy śnieg.
Telefon zawibrował.
Na ekranie pojawiło się powiadomienie z banku.
Pozostałe zadłużenie: 0,00 zł.
Joanna patrzyła na tę informację przez kilka sekund.
Próbowała nazwać uczucie, które pojawiło się w środku.
Nie była to euforia.
Nie była to nawet zwykła ulga.
Bardziej przypominało poczucie wewnętrznej stabilności.
Jakby po bardzo długim czasie znowu stanęła obiema stopami na twardym gruncie.
Mieszkanie było jej.
Pieniądze były jej.
Decyzje były jej.
I nikt nie mógł już bez pytania rozpisywać w swoim notesie, na co powinna przeznaczyć własne życie.