Po północy zasypia na sofie, oglądając cichy telewizor. Telefon nadal ma ekran opuszczony na jego udzie. Przez lata go nie dotykałeś, bo przekonywałeś sam siebie, że godność jest ważniejsza niż inwigilacja. Ale kiedy w domu pojawia się morderstwo, godność zamienia się w przedmiot luksusowy. Ostrożnie wyciągasz telefon, zabierasz go do łazienki, zamykasz drzwi i wpisujesz sześciocyfrowy kod, który kiedyś zauważyłeś w odbiciu mikrofal w zeszłym miesiącu.
Telefon się otwiera.
Zawiera korespondencję z kontaktem zapisanym jako R. Większość wiadomości została usunięta, ale to, co pozostało, wystarczy, aby Twoje wnętrze poczuło zimno. Wszystko musi się wydarzyć jutro. W mieszkaniu nie ma brudu. Dom jest czystszy. Jeszcze jedno: jeśli zrobię wszystko romantycznie, ona odejdzie. A potem wiadomość od R, otrzymana wczoraj wieczorem o 10:52: Użyj wisiorka, jeśli stawia opór. Niewielka dawka wystarczy, aby rozluźnić.
Nie możesz oddychać przez kilka sekund. Szary proszek w szkle nie był symbolem. Była to substancja chemiczna. Tabletki nasenne, a może coś gorszego. Wisiorek albo musiał cię odurzyć poprzez kontakt ze skórą, albo otworzyć się w wodzie tylko dlatego, że plomba została złamana. Myśli pędzą przed ciałem: dom, romans, jutro wieczorem, bez brudu. Mauricio nie zabije cię w mieszkaniu. Zabierze cię w prywatne miejsce i poda twoją śmierć jako wypadek.
Wysyłasz zrzuty ekranu do Eleny, a następnie na nowy adres e-mail, który tworzysz pod fikcyjną nazwą. Przed zwróceniem telefonu na jego miejsce robisz zdjęcie numeru kontaktowego i skrawków pozostałych w usuniętym folderze. Kiedy wracasz do łóżka, leżysz z zamkniętymi oczami, bez ruchu, a dziesięć minut później czujesz Mauricio wchodzącego do pokoju. Pozostaje w pobliżu łóżka wystarczająco długo, abyś mógł to zrozumieć: patrzy na ciebie, ocenia coś, być może decyduje, czy przyspieszyć swoje plany.
Rano mówisz szefowi, że twoja siostra ma problemy zdrowotne i być może będziesz musiał wyjść wcześniej. Ledwo podnosi głowę, a tym razem gra to na twoją korzyść. O 10:17 pobita Elena «Honda» zatrzymuje się w budynku, a z nią przybywa mężczyzna, którego nie widziałaś od dwóch lat: Gabriel Soto, twój kuzyn z małżeństwa, który kiedyś pracował jako śledczy ds. oszustw ubezpieczeniowych, dopóki uraz pleców nie położył kresu tej części życia. Gabriel zawsze miał dziwny spokój człowieka, który wie, jak dokładnie znaleźć miejsce pochówku dokumentów.
Słuchają cię na parkingu za sklepem z oponami. Gabriel nie przerywa. Po zakończeniu prosi o zrzuty ekranu, przytacza sformułowanie dotyczące zmiany beneficjenta i mówi: «To nie jest spontaniczna chciwość. Ktoś mu to poinstruował. Sformułowanie jest podobne do tego, którego używa się przy inscenizacji zdarzenia objętego ubezpieczeniem». Dotyka ekranu. «Kimkolwiek jest ten R, miał już do czynienia z czymś takim lub bardzo do tego zbliżonym».
Nadal idziesz na policję tego samego dnia, ale nie sam i nie z pustymi rękami. Elena przychodzi z ogniem w oczach, Gabrielle — z zimną metodycznością, a ty — ze zrzutami ekranu, małą kopią polisy w torbie na kanapki i szklanką z naszyjnikiem owiniętym ręcznikiem i ukrytym w torbie na zakupy. Detektyw Laura Phelps przyjmuje twoje zeznania z tak nieprzeniknioną twarzą, że chcesz jej nienawidzić, dopóki nie zada bardzo precyzyjnego pytania: «Czy ostatnio próbował zabrać cię na noc w jakieś odosobnione miejsce?»
Mrugasz. «Jeszcze nie. Dlaczego?»
«Ponieważ zazwyczaj prowadzą to miejsce z wyprzedzeniem, — ona odpowiada. — Albo już je wybrali».
Kiedy wspominasz o wiadomości domowej, Phelps zauważalnie się prostuje. Pyta, czy Mauricio ma dostęp do takiego miejsca. I nagle przypominasz sobie: w ciągu ostatniego miesiąca dwukrotnie wspomniał o jakimś domu, jakby do wędkowania z przyjaciółmi. Chata myśliwska niedaleko jeziora Medina, której właścicielem jest mężczyzna z placu budowy. Ale teraz to wspomnienie wydaje się zbyt wygodne, zbyt przygotowane. Detektyw Phelps dzwoni, zanim jeszcze skończysz rozmawiać.
Nie mogą go jeszcze aresztować. Dowody wskazują właściwy kierunek, ale obrazy nie zostały jeszcze zamknięte. Mogą jednak rejestrować, gromadzić, koordynować i ostrzegać. Phelps wyjaśnia, że jeśli Mauricio zaprosi cię jutro wieczorem na randkę, a ty się zgodzisz, być może uda im się zbudować sprawę usiłowania morderstwa, a nie tylko podejrzaną historię oszustwa ubezpieczeniowego. Elena natychmiast się gotuje. «Chcesz użyć tego jako przynęty?» — rzuca ostro.
Phelps trzyma wzrok. «Chcę, żeby przeżyła. Jeśli będziemy walczyć zbyt wcześnie i bez wystarczającego powodu, następnym razem odejdzie, zniknie lub będzie zachowywał się mądrzej».
Tego wieczoru poruszasz się po swoim mieszkaniu, jakby ściany miały uszy. I być może tak jest. Zespół Phelps ukrywa mały dyktafon w torbie, a drugi pod podszewką kurtki. Gabriel pomaga stworzyć ukrytą kopię danych z Twojego telefonu w chmurze i umożliwia śledzenie lokalizacji Eleny i detektywa. Zapamiętujesz zdanie, które trzeba powiedzieć, jeśli wszystko pójdzie nie tak: Zapomniałem tabletek na alergię w samochodzie. Nieszkodliwe słowa. Znaczenie awaryjne.