Автор: NIK

Poranne słońce zalewało podjazd jasnym, niemal nie do zniesienia złotym światłem. Stałam oparta o samochód

Ile razy mam to powtarzać? – głos Galiny Pietrownej rozbrzmiał echem w korytarzu, gdy wpadła do mieszkania

30 marca. Pociąg Moskwa–Woroneż, wagon nr 23. Ja, Ivan, siedziałem w przedziale, pogrążony w myślach

Siedemdziesięcioletni siwy staruszek krąży wokół wybiegów schroniska „Jasna Droga” w Moskwie, nieustannie

Cześć, przyjaciółko! Co z tobą, masz głowę w chmurach? Wyczerpałaś się w pracy? – zawołała do mnie Katia

Taka już ona jest– Alex, sprawdź ziemniaki do sałatki. Jeśli są już miękkie, możesz wyłączyć kuchenkę

12 marca, wtorek. Poranek zaczął się jak zwykle: słońce ledwo przedostawało się przez zasłony, a ja

Fundacja Pietrowa zawsze była dla mnie sprawdzianem przetrwania. Pod migoczącymi kryształowymi żyrandolami

Ja, Svetlana, opowiem wam o śnie, w którym rzeczywistość płynęła jak gęsty kefir, a uczucia uderzały

Było to dawno temu, kiedy ja, Aleksiej, mieszkałem w małej wiosce pod Moskwą, pracowałem w fabryce, a