Автор: NIK

Czasami wydaje się, że w końcu wszystko się ustabilizowało: praca szła gładko, koledzy okazywali szacunek

Cześć, posłuchaj, opowiem ci, jak wyglądało moje dzieciństwo, tak jakbym teraz szeptał ci do ucha.

Mąż ani razu nie przyszedł do szpitala położniczego w Moskwie, nie zadzwonił nawet. Olesia opuszczała

Mówię ci: nie chcę tego dziecka! Chcesz kłopotów? Niech się urodzi, ale nie miej do mnie żadnych pretensji!

„Jegor, cześć. Zdążyłeś już odebrać Wasilisę z przedszkola?” – zapytała, jakby serce miało zaraz wystrzelić.„Ja?

Analiza: Musimy dostosować fabułę do rosyjskiej kultury, ale jest ona już rosyjska. Trzeba jednak zmienić

No ty jesteś ale praktyczny, synku. W moje święto muszę zresztą siedzieć z wnukiem, a wy macie już plany

Był to jeden z tych wieczorów, kiedy czas jakby się zatrzymywał. Długi stół, nakryty nieskazitelnie białym

„Mama po prostu dożywa swoich dni” – stwierdziły dzieci, dzieląc spadek. Ale na progu ich mieszkania

Sasha, oddajmy Lenoczkę do domu dziecka!Oszalałaś? Jak to „oddajmy”? – zapytał ze zdziwieniem Aleksiej