Eva niespodziewanie zakochuje się w mężczyźnie, z którym jej rodzice zamierzali ją wydać za mąż. Jednak gdy na kilka dni przed ślubem zaczynają krążyć niepokojące plotki na jego temat, dziewczyna wymyśla test, aby odkryć jego prawdziwe intencje.
Ava wstrzymała oddech, gdy spojrzała na Waltera, z którym jej rodzice umówili się na spotkanie. Wstał ze swojego miejsca, nienagannie ubrany w elegancki garnitur, podkreślający jego atletyczną sylwetkę, a jego niebieskie oczy błyszczały w eleganckim oświetleniu.
Serce Awy zabiło mocniej, gdy uśmiechnął się i pomógł jej usiąść na swoim miejscu.
„Awa, poznaj Waltera, mojego syna” – powiedziała jego matka.
„Co o tym sądzisz?” – szepnęła matka Awy, Hilda, zauważając zaczerwienione policzki córki.
Rodziny siedziały przy dużym stole w restauracji, a atmosfera była pełna strachu i oczekiwania. Eva, która początkowo opierała się temu spotkaniu, niespodziewanie dla siebie odkryła, że pociąga ją Walter. Jego dżentelmeńskie zachowanie podczas kolacji i kolejnych spotkań tylko wzmocniło jej podziw dla niego.
Dlatego kilka tygodni później, kiedy uklęknął na jedno kolano i poprosił ją o rękę, bez wahania odpowiedziała „tak”.
„Wyjdę za ciebie!” – wykrzyknęła, kiedy Walter włożył jej na palec pierścionek z brylantem.
Ślub był już zaplanowany, a kiedy pozostało do niego tylko kilka tygodni, Eva i jej przyjaciółka Hilary udały się do butiku, aby wybrać suknię ślubną na ten wyjątkowy dzień.
Właśnie tam dotarły i czekały na obsługę, kiedy usłyszały szepty dwóch kobiet w tle.
Początkowo Eva starała się nie zwracać na to uwagi, ale ponieważ rozmawiały dość głośno, nie dało się nie usłyszeć kilku słów, zwłaszcza gdy usłyszała imię Walter.
„Chcesz powiedzieć, że Walter, ten niebieskooki playboy, się żeni?” – szepnęła z niedowierzaniem jedna z kobiet.
„Najwyraźniej rodzice znaleźli mu córkę milionera” – dodała druga kobieta.
Ava desperacko chciała dalej słuchać, ale przerwał jej jeden z pracowników, który podszedł do niej, ponieważ nadeszła jej kolej.
„Słyszałaś, jak ci ludzie rozmawiali w holu, prawda?” – zapytała Hillary, gdy podążyły za towarzyszem.
„Wiesz, ilu Walterów jest w tym stanie?” – odpowiedziała Eva, ignorując plotki. Była pewna, że jej Walter to ktoś inny.
Godzinę później Ava pojechała do rezydencji Waltera. Z powodu niedawnego deszczu drogi były mokre, a podjeżdżając do rezydencji, zauważyła grupę bezdomnych, którzy stłoczyli się na poboczu, aby nie zmoknąć.
Ava zwolniła, aby nie ochlapać ich wodą, i opuściła szybę, aby zaproponować im trochę pieniędzy, ale kiedy usłyszała ich rozmowę, była zaskoczona.
„Ten bogacz w czerwonym samochodzie oblał nas wodą! Wszystkie te pieniądze uderzyły mu do głowy! I jestem pewien, że to nie są jego pieniądze! To pieniądze jego rodziców!” – narzekał brodaty mężczyzna.
„Dzięki swojej urodzie myśli, że może robić, co tylko zechce” – dodała z goryczą kobieta.
Wstrząśnięta i zdezorientowana Ava zamknęła okno i pojechała do posiadłości Waltera, zastanawiając się, czy nie rozmawiają o nim. Widziała w nim współczującą stronę, na przykład jego działalność charytatywną, ale teraz miała wątpliwości, czy to tylko pozory.
Wchodząc do jego domu za pomocą zapasowego klucza, który zawsze miała przy sobie, była oszołomiona, słysząc, jak krzyczy przez telefon.
„Zabierzcie ich stąd! Chcę, żeby wszyscy odeszli!” – krzyczał, a jego twarz była zniekształcona gniewem.
Jego ton nagle złagodniał, gdy się odwrócił i ją zauważył.
„Nie chcę patrzeć, jak ci biedacy cierpią w deszczu. Znajdź im miejsce, natychmiast!” – rozkazał i odłożył słuchawkę.
„Eva!” Uśmiechnął się i podszedł do niej. „Widziałem bezdomnych w deszczu. To złamało mi serce, więc zorganizowałem dla nich schronienie” – wyjaśnił. Eva nie wiedziała, co odpowiedzieć, więc tylko skinęła głową. Przez cały wieczór zachowywała się tak, jakby wszystko było w porządku, ale tak nie było.
Za tydzień miało odbyć się ich wesele, po którym Walter miał zostać dyrektorem jednej z organizacji charytatywnych jej ojca.
Po powrocie do domu Eva omówiła wszystko z Hillary i wymyśliła plan, jak sprawdzić prawdziwy charakter Waltera.
„Dlaczego nie zatrudnić prywatnego detektywa?” – zaproponowała Hillary. „Czy nie jest to łatwiejsze niż zatrudnienie aktora? A co, jeśli to nie zadziała?”
„Tak właśnie będzie. Ludzie łatwo tracą czujność w obecności nieznajomych, a ten aktor, którego zatrudniłam, jest bardzo dobry” – wyjaśniła Ava.
Następnego dnia spotkały się w ulubionej kawiarni Waltera, ukrywając twarze pod dużymi kapeluszami.
„Nie boisz się, że Walter się zdenerwuje, jeśli się dowie?” – zapytała ostrożnie Hilary.
„Nie dowie się, jeśli wszystko pójdzie dobrze” – uspokoiła ją Ava, czekając na przybycie Waltera. Napisała już do niego wiadomość i wprowadziła swój plan w życie. „Kochanie, możesz przynieść mi kawę z twojej ulubionej kawiarni? Będę czekać na ciebie w biurze” – napisała. Później napisze mu, że nie może przyjść z powodu pracy.